۱۳۸۹ آبان ۲۹, شنبه

معبد روی اب اثر تائدوآندو

فرم:


سالن این معبد در داخل زمین زیر یک استخر بیضی شکل قرار دارد. سالن از یک اتاق گرد با یک شبکه بندی از ستون های چوبی تشکیل شده است که درون یک محوطه ای مربع شکل قرار گرفته است و از خطوط منحنی برای ورود به بنا استفاده کرده است. فرم حجم معبد به دلیل قرار گیری در زمین شبیه یک استوانه که قاعده ان بیضی شکل است. می توان گفت که این بنا یک فرم با قاعده که حشو ان زیاد است.


فضا:


این فضا یک فضای غیر همگن است که دارای یک محور ویک مرکز است. فضای تشکیل دهنده داخل سالن و ستونهای به رنگ قرمز است این رنگ درپایان روز هنگامی که تابش قرمز غروب فضارا پر می کند و سایه های بلند ستدن ها را به درون حجم زیر زمینی می اتدازد به رنگ قرمز پر رنگ در می آید.این بنا یک فضای درونگرا است و رابطه ان با بیرون از طریق یک پلکان است از نظر انعطاف پذیری فضا این فضا عملکرد یک فضا را دارد. ستون ها و پارتیشن ها میان فضا قرار دارد.و قابل توسعه نیست


تحلیل سیستم های بنا:


طبق مثلث ویترویوس پایداری در این بنا استفاده از مصالح بتن و ستون ها و از نظر عملکردی این بنا یک معبد است که می توان گفت که به عملکرد ان توجه کرد بازی با رنگ و نور از نظر زیبایی چرخش مخاطب دور بنا برای دید بیشتر بازی با رنگ و نور استفاده از خطوط منحنی برای دعوت مخاطب به داخل، از نظر انسانی فکر میکنم تادائو آندو را نیز می توان یکی از پیروان مکتب نامید چیزی که او را از ایدن مکتب جدا می کند نگرش شرقی ومبانی نظری آن است با گذراندن از دیوار های منحنی شکل و بلند به حوض بزرگی می رساند که راه ورودی به اتاق اصلی از دل ان می گذرد.مقصد اخر اتاقی مربع شکل با ستون های چوبی و قرمز است.این روند و مسیر حرکت را می توان از طور دیگر نیز بررسی کرد:تادائواندوانسان تنها را پس از گذراندن از احساسات شحصی (دیوار هایی منحنی )به عقلانیت می رساند (اتاق مربع با رنگ قرمز )عقلانیت که در سایه تفکر شرقی پی ریزی می شود این مسیر از دل طبیعت شرقی می گذرد خاک (کف زمین دیوارها)باد (بین دیوارها)اب(حوض وسط)نور (تالار اصلی) که در این بنا نگاه به انسان اهمیت داده شده است

هیچ نظری موجود نیست: