اعلام آمادگی برای کنفرانس معماری تمدن های اژه ای :

با سلام :
دانشجویان محترم معماری جهان هر دو گروه می توانند برای ارائه کنفرانس معماری تمدن های اژه ای در روز های سه شنبه 11/8/89 و چهارشنبه 12/8/89 اعلام آمادگی کنند.
در غیر این صورت درس مربوطه توسط استاد ارائه خواهد شد.
همچنین ظرفیت کنفرانس معماری اتروسک  در روز سه شنبه 18/8/89 و چهارشنبه 19/8/89 خالی می باشد.

چشمه‌علی دامغان

چشمه علی شهرستان دامغان نگین گردشگری در استان کویری سمنان در سال 1348 در فهرست آثار ملی کشور ثبت شده و سالانه پذیرای هزاران گردشگر داخلی وخارجی است.

به گزارش گروه فرهنگی هنری باشگاه خبرنگاران دانشجویی ایران"ایسکانیوز" این منطقه که در30 کیلومتری دامغان قرار دارد دارای آب هوای معتدل ودرختان سربه فلک کشیده ای است که هر بینده ای را مجذوب خود می کند.

چشمه علی به خاطر سرسبزی وخوش آب هوا بودن از زمانهای بسیار دور نه تنها مورد توجه گردشگران داخلی و خارجی بلکه سلاطین بوده است.

چشمه علی با 2 چشمه جوشان و آبدهی 600 لیتر در ثانیه تنها رودخانه دائمی دامغان است که آب آن از سلسله جبال البرز سرچشمه می گیرد و به علت فراوانی آب آن 2 استخر بزرگ دراین منطقه ساخته شده است.

عمق این استخرها یک و نیم تا چهار متر و وسعت آنها 4 هزار و500 مترمربع است.

در وسط این استخرها عمارت فتحعلی شاه قاجار با ستونهای چوبی و در دو نمای شمالی وجنوبی بنا و چون برای ساخت آن از ملات و ساروج استفاده شده پس از 150 سال همچنان پا برجا است.

در جنوب این استخرها نیز عمارت آقا محمد خان قاجار یکی دیگر ازپادشاهان قاجار با طاقهای جناغی و مقرنس کاری تزئین شده که برزیبایی آن افزوده است.

چشمه علی دامغان در مسیرتهران -مشهد قرارگرفته و مسافران بارگاه ملکوتی حضرت امام رضا (ع) می توانند برای رفع خستگی مسیر ساعاتی را در این منطقه بسیار خوش آب هوا سپری کنند واز طبیعت زیبای آن لذت ببرند.

دعوت نامه ارسال گردید!

برای افراد زیر دعوت نامه ارسال گردید.اگر مشاهده نشد اطلاع رسانی بفرمایید:
1-سحر عاطفی
2-حمید سارانی
3-مونا اسماعیلی
4-احسان حاجی شمسایی
5-کیوان شیخ وانلو
6-اردستانی

تعاریف معماری از دیدگان معماران :

لویی کان:

معماری وجود خارجی ندارد. تنها اثر معماری است که وجود دارد. معماری در ذهن موجود است. شخصی که یک کار معماری انجام می‎دهد، در حقیقت آن را به روح معماری عرضه می‎کند، روحی که سبک نمی‎شناسد، تکنیک نمی‎شناسد، متد نمی‎شناسد و تنها منتظر آن است که خود را به معرض نمایش بگذارد. بدین ترتیب معماری تجسم واقعیات غیر قابل سنجش می‎باشد.

آلوار آلتو:

معماری ارگانیک نمیتواند نام شیوه ای خاص در معماری باشد، چرا که معماری نیز مانند زندگی ناچار است در حوزه ارگان های موجود جلوه کند و اصولاً زندگی ارگانیک به معماری ارگانیک نیازمند است.

رم کولهاس:

معماری فعالیتی صرفاً در جهت پاسخگویی به نیازهای کارفرماها نیست، بلکه معماری فعالیتی است که تولید دانش می‌کند.

رابرت ونتوری:

فضا را فراموش کنید، همچنین سازه و اینگونه حرفها را ، دنبال ارتباط ، تمثیل و تصویر سازی مفهومی باشید.

آدولف لوس:

زمانی که ما با یک تپه و توده خاک به طول شش فوت و عرض سه فوت در جنگل روبرو می‎شویم که با استفاده از بیل به شکل یک هرم روی هم انباشته شده است، به فکر فرو می‎رویم و چیزی در درون ما می‎گوید: اینجا کسی دفن شده است. آن توده خاک معماری است.

ویلیام موریس:

معماری شامل تمام محیط فیزیکی است که زندگی بشری را احاطه می‎کند و تا زمانی که عضوی از اجتماع متمدن هستیم، نمی‎توانیم از معماری خارج شویم، زیرا معماری عبارت است از مجموعه تغییرات و تبدیلات مثبتی که هماهنگ با احتیاجات بشر روی سطح زمین ایجاد شده است و تنها صحراهای دست نخورده از آن مستثنی هستند.

جان راسکین:

تعریف درست معماری بطوریکه آن را از یک مجسمه متمایز کند، عبارت است از هنر طراحی مجسمه برای یک مکان خاص و جانمایی آن در آنجا بر اساس مناسب‎ترین اصول ساختمان.

ژاک دریدا:

وقتی ما به دنبال ساختارها هستیم از متغیرها غافل می­مانیم، فرهنگ و شیوه­های قومی هر لحظه تغییر می‌کند پس روش ساختارگراها نمی­تواند صحیح باشد و یک متن هرگز مفهوم واقعی خودش را آشکار نمی­کند، زیرا مولف آن متن حضور ندارد و هر بیننده و یا هرکس که آن متن را قرائت کند، میتواند دریافتی متفاوت از قصد و هدف مولف داشته باشد.

تام مین :

معماری یک ورزش در مسافت طولانی است. شما فکرتان را بر روی آن می­گذارید و ۳۰ سال با آن همراه می­شوید، تا اینکه کم­ کم در این رشته راه می­افتید.

سیر تحـول فضا در معمـاری

در طی قرون، ما با تعاریف مختلفی از فضا در معماری مواجه شده­ایم ولی در کل شاید بتوان این روند را به چهار دوره تقسیم نمود.

فضای دوره اول شامل کارهای دوران باستان می­باشد که محصول شکل­گیری اولیه سازه­هایی چون “لنتو”هاست. در این دوره فضای خالی درون بی­معنی است و معماری همانند تندیسی است که در سایت قابل رویت است. به عنوان مثال می­توان از “استون هنج” مربوط به ۱۶۸۰ قبل از میلاد نام برد که صورت اولیه آن ۵۷ ستون روی دو دایره و یک نیم دایره بوده است.

فضای دوره دوم معماری با تحول سازه بوجود می­آید، زمانی که طاق و قوس در بناها نمود می­یابند. آن چیزی که در بین­النهرین، معماری روم و … آن را مشاهده می­کنیم. در این حالت درون و برون بنا دارای معنی است، فضاها دارای شخصیت هستند و بصورت سلسله مراتب طی می­شوند یعنی دورن، بینابین و برون. در اینجا یک اتفاق دیگری نیز می­افتد و آن مطرح شدن انسان است و در ضمن درک انسان نیز از محیط عوض می­شود. یکی از نمونه­های این دوره معبد پانتئون می­باشد.

فضای دوره سوم معماری مقارن با انقلاب صنعتی است، هنگامیکه مصالح جدیدی چون شیشه و فلز پا بر عرصه معماری می­گذارند. در این دوره، درون و برونی که در دوره قبل مطرح بود از بین می­رود و فضاها به هم پیوند می­خورند و معماری تبدیل به نقاط و شبکه می­شوند. فضاهای بازی که آزادی دید دارند و دیگر دیوارها در امتداد هم نیستند. پدیده پارالکس و توازن بصری نیز محصول این دوره است. در این دوره می­توان به کارهای “میس ون درروهه” چون خانه آجری، غرفه بارسلونا در آلمان و ساختمان سیگرام اشاره نمود.


فضای دوره چهارم، دوره­ای است که معماران فضاها را طراحی می­کنند و آنچه را که می­خواهند در پیشگاه مخاطب قرار می­دهند. در این دوره جنسیت فضا مطرح می­شود و از تک معنایی خارج می­شود، فضاهای شیزو فرنی بوجود می­آید، سلسله مراتبی دیگر وجود ندارد و فضاها ریزوم­وار هستند و هندسه نااقلیدسی است. بخش اعظمی از کارهای گرگ لین و رم­کولهاس بدین گونه است.

منبع: eventspace.persianblog.ir

خانه های قدیمی ایران

                                           خانه مستوفي

خانه مستوفي يكي از خانه هاي قديمي و زيباي شوشتر است كه به شماره 2315 در فهرست آثار ملي به ثبت رسيده.

اين بنا بخشي از مجموعه مستوفي و شامل دو قسمت اندروني و بيروني بوده است. خانه مستوفي متعلق به محمدعلي مستوفي از تجار شوشتر بوده و به شيوه معماري سنتي در اواخر دوره قاجاريه ساخته شده است.
تزئينات معماري بنا از نوع خوون چيني و كاربندي آجري و ريگ فرش مي باشد. اين خانه در سال 1374 به اداره ميراث فرهنگي شوشتر تبديل شد. اين بنا به شماره 2315 در فهرست آثار ملي




پلان و نما وبرش رو اگه كسي خواست بگه تا بيارم خدمتتون

نمايي از ضلع غربي خانه مستوفي- شوشتر

نمايي از سكوي خانه مستوفي- شوشتر

----------------------------------------------------

خانه چرمی

مکان : خيابان هاتف – خيابان گلبهار

اين بنا از خانه های اشرافی دوره قاجار محسوب می شود و دارای فضاهای متنوع و تزيينات فراوان می باشد . حياط مستطيل شکل خانه در سه جبهه شمالی و شرقی و غربی خود با فضاهای متعددی احاطه شده که در اين ميان جبهه شمالی با ارتفاعی معادل سه طبقه مهمترين بخش خانه را تشکيل می دهد . اين جبهه شامل تالاری در ميانه و چهار اتاق سه دری در دو طبقه طرفين آن است . هر يک از اتاقهای سه دری در طبقه اول با سه در چوبی و در دو طبقه به وسيله پنجره ارسی به فضای تالار گشوده می شوند . تالار در انتهای خود يک فضای شاه نشين با دو ستون پرتزيين دارد و از ضلع مقابل با ارسی عريض نه دهنه ای به حياط مشرف می شود . ديوارها و سقف تالار پوشيده از تزيينات نقاشی ، گچبری و آيينه کاری است . در جبهه شمال شرقی بنا حوضخانه مرتفعی قرار دارد که در طبقات اول و دوم غرفه هايي پيرامون آن و همچنين حوض هشت گوشی در وسط اين حوضخانه قرار گرفته است . ديوارهای حوضخانه دارای تزيينات گچبری و نقاشی به سبک اروپايي می باشد . بام حوضخانه با شيب چهار طرفه خود حجم شاخصی در مجموعه بنا به وجود آورده است .

در جبهه شرقی خانه تالاری وسيع و طويل در ميانه و دو اتاق سه دری در دو سوی آن قرار دارد . شاه نشين اين تالار به صورت اتاقی مجزا در آمده و با دو اتاق ديگر در طرفين خود ارتباط کامل يافته است . اين دو اتاق نيز به نوبه خود با سر در های اين جبهه مرتبطند . فضای اين قسمت توسط ايوان ستون داری به حياط متصل است . جبهه غربی خانه نيز فضايي مشابه ضلع شرقی قرار دارد با اين تفاوت که به جای تالار دو اتاق و راهرويي در بين آنها وجود دارد . جبهه جنوبی بخش عمده آن ديواری است که مشابه جبهه مقابل خود نماساز شده و تنها دو اتاق سه دری به نام اتاق عکس و اتاق آينه در دو انتهای اين جبهه قرار گرفته اند . اتاق آينه داری تزيينات فراوان آينه کاری ، گچبری و نقاشی می باشد ولی اتاق عکس آسيب ديده و از تزيينات آن چيزی بر جای نمانده است . آشپزخانه در گوشه جنوب غربی قرار دارد و از سه بخش شربت خانه ، فضای پخت و پز و انبار تشکيل شده است .

ورودی خانه در گوشه شمال غربی آن واقع شده که شامل سر در بزرگ و مجلل و هشتی و دالانهايي است که يکی به حياط و ديگری به اصطبل راه می يابد . امروزه مدرسه الغدير در اين بنا استقرار دارد .

-------------------------------------------------------------------

خانه دکتر اعلم

مکان : خيابان عبدالرزاق

اين خانه از بناهای اشرافی دوره قاجار به شمار می رود که وجود تزيينات متنوع و گسترده در جای جای خانه مويد اين امر است . حياط وسيع خانه در چهار جبهه توسط فضاهای بسته احاطه شده است . جبهه شمالی مرتفع ترين و بارزتر از ساير قسمتهای خانه می باشد و شامل تالار شاه نشين دار بزرگی در ميانه و دو اتاق سه دری در طرفين است . ايوان ستون داری سراسر اين ضلع را پوشانيده است که نمای آن در مقابل تالار ميانه اين جبهه ارتفاع بيشتری يافته و قوس نيم دايره ای بر فراز آن جلوه خاص به اين قسمت از خانه بخشيده است . تالار دارای تزيينات گچبری ، طلا کاری و آيينه کاری است و دو بادگير نيز در طرفين شاه نشين وجود دارد . اين تالار توسط ارسی هفت دهنه مرتفع و وسيعی به ايوان مقابل گشوده می شود و توسط درهای منبت کاری شده زيبايي با دو کفش کن طرفين خود ارتباط دارد .

جبهه جنوبی خانه مانند جبهه مقابل خود دارای ايوان ستون داری است که مقابل يک تالار هفت دری قرار گرفته است . اين تالار با طول زياد و عرض کم سراسر اين جبهه را فرا گرفته و سفره خانه بنا محسوب می شده است .

جبهه غربی و شرقی حياط دارای تقسيمات و تناسبات مشابهند . در هر دو جبهه تالاری در ميانه و دو اتاق سه دری در طرفين آن واقعند . ارسی پنج دهنه ای نمای تالار جبهه غربی را تشکيل می دهد و تالار جبهه شرقی توسط سه در بزرگ چوبی به سوی حياط گشوده می شود . تالار و اتاقهای سه دری جبهه غربی تزيينات گچبری ، طلاکاری و نجاری های ديواری پرتزيينی دارند . در پشت بام سه جبهه شرقی و غربی و جنوب خانه مهتابی های وسيعی وجود دارد که ديوارهای انتهای آن دارای طاقنماهای آجری است . نمای خانه داری تزيينات گچبری و ستونهای سنگی آن دارای تزيينات حجاری شده است . ورودی خانه در گوشه شمال شرقی خانه واقع شده و دارای هشتی و دالان طويلی است که به حياط راه می يابد .

خانه مرعشي

منزل مرعشي يكي از خانه هاي قديمي و زيباي موجود در بافت كهن شهر شوشتر است و به شماره 7933 در فهرست آثار ملي به ثبت رسيده است.



خانه مرعشي يكي از خانه هاي زيبا و قديمي در شوشتر است كه در محله(درعباس) واقع در بافت كهن اين شهر قرار دارد. اين خانه در حريم مجموعه آبشارهاي شوشتر و مشرف به آن وتقريبا در 200 متري بقعه عباس قرار گرفته است. يكي از راه هاي دسترسي به اين خانه از طريق پله هاي ضلع غربي مجموعه آبشارهاي شوشتر مي باشد. اين بنا متعلق به دورة قاجار است كه توسط شخصي بنام سيد محمدحسن مرعشي ساخته شده است.
خانه مورد نظر كه جزء املاك خانه مرعشي است در ابتدا به صورت ويلايي ساخته شده بود به صوري كه اطراف بنا فاقد حصار يا ديوار بود. و در سالهاي بعد اتاقهاي موجود در حياط جنوبي و خود حياط جنوبي و قسمتي از ضلع غربي كوچه به بنا اضافه شد. معمار قسمت قاجاري بنا به احتمال زياد حاج محمد تقي معمار كه از معماران مطرح شوشتر در اواخر دوره قاجار بوده مي باشد. و قسمت پهلوي خانه كار استاد محمد علي هدايت مي باشد.
بنا به طور كل در دو دوره شكل گرفته كه هسته اوليه آن قاجاري است و بناهاي الحاقي آن در دوره پهلوي به بنا اضافه شدند خاندان مرعشي تا سالهاي اخير در اين خانه زندگي كرده، و بعد از آن از طرف شهرداري شوشتر خريداري شد و در سال 84 خانه توسط سازمان ميراث فرهنگي از شهرداري خريداري شد. مساحت عرصه 1426 متر و مساحت اعيان خانه 560 متر مي باشد اين خانه ارزشمند در 17/12/81 با شماره 7933 به ثبت آثار ملي رسيده است.

درب ورودي خانه مستوفي- شوشتر

دالان ورودي خانه مستوفي- شوشتر

نمايي از ضلع جنوبي خانه مستوفي- شوشتر

پلان نما و برش رو هم اگه كسي خواست بگه ...

منزل مرعشي

منزل مرعشي

خانه امين زاده

منزل امين زاده در محله كندال شوشتر واقع شده و از بناهاي شاخص در معماري شوشتر است. اين بنا به شماره 2446 در فهرست آثار ملي ثبت شده است و در مالكيت ميراث فرهنگي است.



اين بنا در محله كندال در شهرستان شوشتر واقع شده است. خانه امين زاده از بناهاي شاخص در معماري شوشتر است. اين خانه در دوران قاجار توسط شخصي بنام امين زاده ساخته شده است.


اين بنا به روش معماري سنتي با مصالح سنگ و گچ در يك طبقه و شيوه دوره ساز ساخته شده است.و داراي هشتي ،اتاقهاي پذيرايي ،غرفه ها ،ايوانها،شبستان وشوادان است.
تزئينات منزل از نوع آجركاري ،گچبري مشبك وحجاري بر روي پيشاني وروديها ،ايوانها در ضلع جنوبي،شبه ستونهاي آجري تزئيني در اطراف وورديها در دو ضلع شرقي و غربي و ايوانها و وروديهاي كه بعداً مسدود شد تشكيل شده است.در حال حاضر درب چوبي ساختمان در اثر عدم توجه و غير مسكوني بودن توسط افراد ناشناس سوزانده شده است.

ايوان منزل امين زاده

منزل امين زاده

تزئينات گچبري و حجاري در منزل امين زاده

خانه معين تجار

منزل قديمي معين التجار (معين زاده) در محله درب عباس و جنب مقام عباس قرار دارد و از منازل قديمي و با ارزش شوشتر است.



منزل قديمي معين التجار (معين زاده) در شهرستان شوشتر در انتهاي خيابان امام شرقي – محله درب عباس و جنب مقام عباس قرار دارد.
منزل قديمي معين زاده معروف به معين التجار از منازل قديمي و با ارزش شوشتر و متعلق به معين زاده از تا جران مشهور شوشتر بوده است. در دهه چهل شمسي تبديل به دبيرستان پسرانه امير كبير (اردشير) شده و قبل از آن اداره دارايي شهرستان بوده و هم اكنون نيز بعنوان مدرسه غير انتفاعي در اختيار اداره آموزش و پرورش است.



منزل معين التجار بصورت تك ايواني و دوره ساز در دو طبقه ساخته شده است، درب و پنجره هاي چوبي و چند مورد ارسي داشته كه اكنون بخشي از آنها سالم است. بنا در سالهاي گذشته تفكيك و تبديل به 3 قسمت مجزا شده است. بخش اصلي آن در حال حاضر اختصاص به مدرسه غير انتفاعي دارد. روبروي اين بنا طويل ترين ساباط شوشتر قرار دارد.
تزئينات بكار رفته شامل آجر كاري بر سطوح ديوار ها (نقوش گياهي و هندسي) گچبري مشبك بصورت نورگير بالاي سر درب بانقوش گره چيني- آلت و لقط بنديهايي بر روي دربهاي اورسي مزين به نقوش گره مي باشد.

منزل معين التجار

تزئينات خارج از منزل معين التجار

منزل معين التجار

گچبري ديوارهاي منزل معين التجار

درب منزل معين التجار

خانه تقدیری

این خانه در بخش "مرکزی" شهرستان اردکان واقع مربوط به عصر قاجار است. بنای این ساختمان از خشت، گل، آجر و به سبک معماری سنتی ویژه مناطق کویری، با حیاط مرکزی است

در این بنا اتاق های سه دری، پنج دری و تالاری در ضلع جنوبی عمارت که متصل به بادگیر یک طرفه ویژه منطقه اردکان و میبد است، دیده می شود. مانند سایر خانه های سنتی این استان، در زیر تالار خانه، زیرزمین قرار دارد.

خانه امامزاده ای

خانه امامزاده ای در محله "مصلی عتیق" شهرستان یزد قرار دارد و متعلق به دوره قاجار است. این خانه، نمونه بارز معماری سنتی و معرف هنر، ذوق و توانایی معمار یزدی است. اسکلت این بنا از خشت خام وگل و در جای جای آن به منظور استحکام و زیبا سازی از آجر استفاده شده است. این بنا دو طبقه است و کلیه قسمت های لازم برای زیست یک خانواده مرفه را دارد

طبقه تحتانی شامل باغچه بزرگ، نارنجستان، عمارت حوضخانه، یادگیر و انبار است. طبقه فوقانی اتاق های مسکونی، آشپزخانه، اصطیل، ساختمان مخصوص مستخدم و سرایدار، چاه و چاه خانه را در بر می گیرد. در تابستان اکثراً از طبقه تحتانی استفاده می شد..

خانه آقا زاده ابرقو

این خانه در محله "دروازه میدان" شهر ابرقو قرار دارد و مربوط به دوره قاجار است. مالک و بانی خانه شخصی به نام "سید حسین ابرقویی" است. خانه آقا زاده نیز مانند سایر خانه های منطقه کویری به صورت حیاط مرکزی است و عمارت آن در سه جبهه و به منظور استفاده در فصول مختلف بنا شده است.

در یک جبهه تالار، پنج دری، خیشخان و بادگیر و در جبهه دیگر، اتاق های سه دری، پنج دری قرار دارد. مجاور کوچه "کلیاس" نیز ورودی، راهروها و تعدادی اتاق سه دری واقع شده است. مصالح ساختمان خشت، گل و آجر است. کف حیاط به صورت سنگ فرش (قلوه سنگ) بوده که بخش هایی از آن هنوز باقی مانده است.

یکی دیگر از بخش های این خانه اتاق "شکم دریده" آن است و در انتهای آن اتاق پنج دری قرار دارد. زیر پاکار سقف، مقرنس های گچی به صورت قندیل تزیین شده است. مجاور آن نیز، عمارت کلاه فرنگی قرار دارد که با گچبری های ظریف تزیین شده است. مساحت این خانه هشتصد و بیست متر مربع و زیربنای آن پانصد و بیست وهشت متر مربع است. بادگیر دو طبقه این بنا در بافت اطراف چون یک نشانه شهری قوی است و به جهت یابی مسیر در نواحی مختلف بافت، کمک

می کند.

خانه موید علایی

خانه موید علایی در خیابان امام خمینی شهر یزد و نزدیک مجموعه تاریخی امیر چقماق قرار دارد و همین امر، این ساختمان را از سایر خانه های قدیمی مشابه متمایز می سازد این خانه مربوط به دوره قاجار و محل سکونت دکتر "سید حسین علایی" فرزند "آقا سید یحیی موید علایی" بود.

مدخل ساختمان با در چوبی قدیمی و سردری بزرگ، به یک هشتی با پوشش گنبدی می رسد که سقف هشتی با گچ کاربندی شده است. هشتی یک ورودی به حیاط بیرونی دارد. یک ورودی دیگر با راهرویی نسبتاً طولانی و کم عرض به حیاط اصلی ساختمان راه می یابد. در ضلع غربی بیرونی ساختمان، اتاقی با در چوب خورشیدی قرار دارد و فرم ساخت آن نشان می دهد که بیرونی خانه قبل از اندرونی آن، ساخته شده است. در ضلع شرقی بیرونی نیز اتاقی در دو طبقه بنا شده است

اندرونی خانه شامل تالار، بادگیر و زیرزمین در ضلع جنوبی، پنج دری در ضلع شمالی و سه اتاق سه دری در ضلع غربی است. طرفین تالار دارای نیم طبقه کم عرض و طبقه فوقانی پنج دری، دارای ایوان سر پوشیده است. در طبقه فوقانی اتاق های سه دری نیز، سه اتاق بنا شده است.

خانه لاری ها

خانه های قدیمی یزد. از جمله خانه لاری ها با توجه به نوع شغل و تمکن صاحب خانه از دو قسمت تشکیل می شد و هر قسمت عملکر ویژه خود را داشت. اندرونی به عنوان ماوا و مسکن محارم و بیرونی به اسکان و پذیرایی میهمانان اختصاص داشت.

معمولاً قسمت عمده بنا را اندرونی تشکیل می دهد: حیاط در مرکز و قسمت های اعیانی نشین به صورت چهار فصل در پیرامون حیاط شکل می گیرد. از قسمت شمالی به عنوان زمستانه و از قسمت جنوبی به عنوان تابستانه استفاده می شد که قسمت اخیر، شامل تالار و بادگیر است. از ضلع شرقی که شامل اتاق آیینه، مطبخ، سرداب و سایر فضاها است به عنوان پاییزه و از ضلع غربی به عنوان بهار خواب استفاده می شد.

در خانه اعیان، معمولاً برای تفنن، فضایی هنری ایجاد می کردند که تزیینات این فضا به وسیله آیینه کاری یا گچبری انجام می گرفت.درها، پنجره ها، ارسی ها و اتاقهای آئینه كاری و نقاشی شده آن یكی از نمونه های زیبا و عالی خانه های اعیانی قرن سیزدهم است. اتاق آیینه کاری این خانه، حدود1286 ه. ق ساخته شد.خانه لاری ها در محله "فهادان" شهرستان یزد قرار دارد و از بناهای دوره قاجاری است. مساحت این خانه حدود هزار و هفتصد متر مربع و زیربنای آن حدود هزار و دویست متر مربع است. از این خانه فعلاً به عنوان محل اداره میراث فرهنگی استفاده می شود قسمت عمده ساختمان، دارای زیرزمین است.

خانه معين تجار

با تشكر اگه مشكلي داشت بگين ويرايش ميكنم...

گاهشمار تمام سنگی 2500-3000 ساله

گاهشمار تمام سنگي 2500-3000 ساله


بنايي با معماري‌ خاصي در «نقش رستم» وجود دارد كه از زمان حمله اعراب به ايران به اشتباه، نام «كعبه زرتشت» را به آن دادند، چون كاربرد واقعي آن را نمي‌دانستند. آن زمان فكر مي‌كردند كه هر ديني بايد براي خود بُتكده يا عبادتگاهي داشته باشد، براي همين فكر كردند اين بنا هم مركزيت يا كعبه زرتشتيان است.



در ديوار داخل اين ساختمان لغت «کعبه» حکاکي شده است. در کتاب‌هاي زرتشتي آمده است که حضرت زرتشت «زاراتشترا» در اين محل، نيايش مي‌کرده است. اعراب، لغت کعبه را از پارسي پهلوي گرفتند. همان‌طور که در زمان داريوش کبير به كشور «عمان» امروزي «مکه» مي‌گفتند؛ بنابراين كلمه مكه نيز فارسي است.
در محاسبه روز نوروز در کتب زرتشتي نوشته شده است که زرتشت در اين رصدخانه، محل شروع نوروز را محاسبه کرد. نوروز در روز اول فروردين از محلي شروع مي‌شود که اولين اشعه آفتاب در آنجا بتابد. بر اساس برآورد گاهنامه زرتشت، هر 700 سال يک‌بار نوروز از ايران شروع مي‌شود. آخرين‌باري که نوروز از ايران شروع شد، 300 سال پيش بود. در سال 1387، نوروز از پاريس و بروکسل و در سال 1388 ار تورنتو و نيويورک شروع شد. سال آينده هم نوروز از محلي بين آلاسکا و هاوايي شروع خواهد شد.
از زمان حمله اعراب به ايران تا به امروز، يعني قرن بيست و يكم ميلادي، كاربرد و تعريف اين بنا كشف نشده بود. خوشبختانه پژوهشگر ايراني «رضا مرادي غياث‌آبادي» كه تحقيقات فراواني در زمينه ايران باستان داشته است، نتيجه كشف خود را در كتابي به نام «نظام گاهشماري در چارطاقي‌هاي ايران» توسط انتشارات «نويد شيراز» به چاپ رسانده و راز اين بنا را منتشر كرده است.

تا امروز حدث مي‌زدند كاربرد اين بنا، محل نگهداري كتاب اوستا و اسناد حكومتي يا محل گنجينه دربار و يا آتشكده معبد بوده است. اما غياث‌آبادي با تحقيقات خود ثابت كرد اين بنا با مقايسه با تمامي بناهاي گاهشماري (تقويم) آفتابي در سرتاسر جهان، پيشرفته‌ترين، دقيق‌ترين، و بهترين بناي گاهشماري آفتابي جهان است. اين در حالي است كه تا قبل از اين بنا هم «چارطاقي‌ها» در نقاط مختلف ايران احداث شده بودند و همين وظيفه را با شيوه‌اي بسيار ساده اما دقيق و حرفه‌اي بر عهده داشتند.
تمامي بناهاي گاهشماري آفتابي در جهان فقط مي‌توانند روزهاي خاصي از سال (مانند روزهاي سرفصل) را مشخص كنند و حتي با سال خورشيدي هم تنظيم نيستند. اما اين بنا با دقت و علمي كه در ساخت آن اجرا شده، قادر است بسياري از جزئيات روزهاي مختلف سال و ماه‌ها را مشخص كند. زرتشتيان با استفاده از اين بنا مي‌توانستند بسياري از مناسبت‌ها و جشن‌هاي سال را روز به روز دنبال كنند و از زمان دقيق آنها آگاه شوند.
بسياري از بناهاي چارطاقي در سطح كشور (به تصور آتشكده) يا به طور كامل تخريب شده و يا تغيير كاربري داده شده است. ولي خوشبختانه تعدادي هم مانند چارطاقي «نياسر» و چارطاقي «تفرش»، سالم مانده و براي ما و نسل‌هاي بعدي باقي مانده‌اند.

متأسفانه بناي «كعبه زرتشت» با آن كه تقريباً سالم باقي مانده است به ثبت ميراث جهاني سازمان ملل نرسيده است! حتي سازمان ميراث فرهنگي هم اين بنا را همراه بناهاي عجايب هفتگانه جديد (كه برج ايفل هم يكي از كانديداها بود) پيشنهاد نداد! حتي با كشف راز اين بنا هم هيچ‌گونه انعكاس و جنجالي به پا نشد!
اين بنا، يك گاهشمار تمام سنگي ثابت در جهان است كه بايد سازندگان آن از بسياري از نكات علميِ جغرافيايي، نجومي، سال كبيسه، انحراف كره زمين نسبت به مدار خورشيد، تفاوت قطب مغناطيسي با قطب جغرافيايي، مسير گردش زمين به دور خورشيد و... را در 2500 تا 3000 سال پيش، در دوران حكومت هخامنشيان آگاهي مي‌بودند. حال آنكه خيلي از آنها را مانند كروي بودن كره زمين و گردش زمين به دور خورشيد را در چهارصد سال اخير در اروپا كشف كردند و به نام خودشان ثبت كردند!
به همه بفرستيد تا به ثبت اين اثر بزرگ تاريخي كشورمان در سازمان اقدام نماييم

خلاصه جلسه سوم مبانی نظری

فضا اولین اصل از اصول معماری است.و دومین و سومین به ترتیب فرم یا کالبد و نظم و هندسه است.

مهمترین ان فضا است زیرا فضا جایی است که انسان در ان واقع است و فرم از بیرون مشاهده میشود.

معماران متوجه به فضا که به انها فضا گرایان اطلاق میشود و فضا همان عملکرد است مانند معماران مدرن که به فضا معطوف اند.

معماران متوجه به فرم که به انها شکل گرایان اطلاق میشود مانند ایزنمن

معماران کانسپت شوال یا مفهومی که از ایده به طرح وشکل میرسند.

هندسه

حالت مجرد که فضا و فرم را به هم مربوط میکند،ریشه هندسه از واژه اندازه است و اصطلاحا یعنی کاری که مهندس انجام میدهد.

فضا از نظر علم

دو نوع فضا داریم:1)تعریفی از نیوتن 2)تعریفی از انیشتن

1)نیوتن معتقد است که عالم هستی فضای خالی بوده که وجود داشته که به ان میگوید خلا و هر نقطه ان با ان نقطه دیگرش هم ارزش است.غیر قطبی،مطلق،همگن،بی نهایت،ظرف است.

2)انیشتن معنقد است ابتدا یک شی بوجود می اید و در اثر به وجود امدن ان شی که بر بقیه چیزها تاثیر میگذارد جهان تشکیل میشود.

نسبی،قطبی،غیر همگن،غیر هم ارزش،با نهایت است.

دعوت نامه ارسال شد!

برای افراد زیر دعوت نامه ارسال گردید .در صورتیکه دعوت نامه رویت نشد اطلاع رسانی بفرمایید :
مهدی جعفرپور
احسان حاج شمسایی
امیر رضا منش
نادر قنوعی
حسین قاسمی
ماریا جامعی
مبینا جلالی
بهاره بهارستانی
مهسا مهاجر
محسن مسیبی
مهرداد رحمانی
کیوان شیخوانلو
سعید شیرازی

با عرض سلام و خسته نباشید خدمت شما استاد عزیز و گرامی
به دلیل اینکه تعداد اعضا به حد نصاب رسیده و امکان اضافه کردن عضو وجود ندارد تصمیم گرفتیم به همراه دوست عزیزم جناب آقای اردستانی مطالب را توسط یک نشانی برای دوستان عزیز و شما استاد گرانقدر منتشر کنیم .
آقای اردستانی امروز خدمت می رسند و مطلب زیر را با شما مطرح می کنند :
با توجه به اینکه دوستان عزیزم آقایان جوینی و علیزاده ترم آخر هستند و امکان همکاری با ایشان برای بنده تا کنون میسر نشده تصمیم گرفتم با دوست خوبم آقای اردستانی به شکل گروهی موضوع " ارتباط بناهای فرانک لوید رایت با زمین و طبیعت " را پیگیری نماییم
خواهشمند است کمال همکاری را با ایشان مبذول بفرمایید و تاریخ کرکسیون ها را به ایشان اعلام بفرمایید .
جا دارد از غیبت امروزم به دلیل مشکل بیماری مادرم که ناچارا" مجبور به عزیمت به تهران شدم عذرخواهی نمایم .
با تشکر فراوان از زحمات فراوان شما استاد عزیز

معماری جهان اسلام

معماری جهان اسلام

معماری اسلامی در جهان اسلام به نسبت آب و هوا، فرهنگ و علاقه به سبکهای هندسی و آرابسک، ایده های هنرمندان و معماران هر منطقه با یکدیگر تفاوت دارد؛ اما در میان عمارتهایی که دارای معماری اسلامی هستند مسجد حائز اهمیت بسیاری است؛ چرا که در سراسر جهان اسلام مسجد مرکز زندگی دینی و مکان سجده و تسلیم است.به گزارش خبرنگار گروه دین و اندیشه "مهر"، معماری اسلامی بخشی از هنر معماری است که به عنوان یک پدیده اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و دینی از دین اسلام نشأت گرفته است . بنابراین این واژه دربرگیرنده ساختمانهای دینی و غیر دینی، تاریخی و مدرن و تمام مکانهایی که است در زیر مجموعه سطوح متنوع تأثیر اسلامی قرار می گیرند.
معماری اسلامی براساس وقایع نگاری، جغرافیایی و سنخ شناسی ساختمان طبقه بندی می شود.
گنبدها و مناره های بزرگ، محوطه های بیرونی وسیع که اغلب با سالن عبادت مرکزی همراه است؛ استفاده از ایوان میان بخشهای گوناگون؛ استفاده از اشکال هندسی و نقش و نگارها به سبک آرابسک، استفاده شدید از خطاطی زینتی عربی، استفاده قرینه سازی، فواره، محراب داخل مساجد رو به سمت مکه، استفاده از رنگهای روشن، تمرکز بر نمای داخلی ساختمان تا نمای خارجی آن از عناصر شناسایی معماری اسلامی در میان دیگر سبکهای معماری محسوب می شود.
معماری اسلامی دارای مفاهیم متعدد و گسترده ای است. مفهوم قدرت بیکران الله با تم های تکرای همراه است که اشاره به عدم محدودیت قدرت پروردگار دارد. اشکال انسان و حیوان کمتر در معماری اسلامی دیده می شود و شاخ و برگ درختان از طرحهایی هستند که بیشتر مورد استفاده قرار می گیرند و نشانده مفاهیم خاصی هستند. در معماری اسلامی از خوشنویسی آیات قرآن در داخل ساختمان به منظور زیبایی و اعتبار مورد استفاده قرار می گیرد. معماری اسلامی را معماری مستور نیز می نامید و این امر به دلیل زیبایی نهفته در فضاهای باز و اتاقها است که از نمای خارجی به چشم نمی خورد و سرانجام استفاده از مناره و گنبدهای بزرگ نشانده قدرت است.
سبک معماری اسلامی مدت کوتاهی پس از رحلت رسول اکرم(ص) شکل گرفت. در دوران آغازین شکل گیری این هنر از سبکهای رومی، مصری، ایرانی/ ساسانی و بیزانسی تأثیرگرفت.

مسجد الاقصی

نمونه اولیه آن در سال 691 میلادی با تکمیل قبة السخرة ( گنبد سنگی) یا همان مسجد الاقصی در بیت المقدس محسوب می شود. این بنا دارای ویژگی هایی چون فضاهای طاقدار داخلی، گنبد مدور و استفده از الگوهای تکراری تزئینی به سبک آرابسک است.

مسجد سامره

مسجد سامره عراق از دیگر نمونه های بارز معماری اسلامی است که در سال 847 میلادی با ترکیب معماری ستون دار که ردیفی از ستونها در زیر یک سقف قرار گرفته اند و مناره ای مارپیچی ساخته شد.
چهار سبک از معماری اسلامی مشتق شده که به صورت مختصر به آن می پردازیم.
معماری مراکشی
به گزارش "مهر" ساخت مسجد جامع قرطبه در سال 785 میلادی آغاز معماری اسلامی در اسپانیا و آفریقای شماری را رقم زده است. این مسجد به دلیل طاقهای داخلی چشمگیر شهرت به سزایی دارد. مسجد جامع قرطبه مظهر سبک معمارى عربى (آرابسک) است . دور ماندگی مسلمانان اندلس موجب شد که امویان آن مناطق از راه و رسم معمارى مسجد جامع دمشق پیروى کنند. فضاى درونى جامع قرطبه با ستونهاى شبیه به درخت ‏خرما و طاقهای نعلی شکل با ملاکهاى زیبایى شناسى معمارى اروپایى سازگار نیست، زیرا در این بنابه نحوى عدم تعادل در تناسب فضاى معمارى با حدود بیرونى آن وجود دارد.على غم ‏کثرت، طاقها چنان ترکیبى یافته‏ اند که با سنگهاى رنگارنگ و بادبزن گونه وجود سقف ‏سنگین را نفى می ‏کنند.عمده جهت پیدایى این خیال که جلوه‏اى از ثبات و استحکام ‏است، نماى کلى یکسان طاقها است، این نما فضایى بیکران را نمایش مى‏دهد.
معماری مراکشی با ساخت کاخ الحمراء به اوج خود می رسد این قصر یا دژ نظامی با شکوه که در گرانادا قرار دارد دارای نمای داخلی به زنگ قرمز، آبی و طلایی است که دیوارهای آن با نقش و نگارهایی از شاخ و برگ درختان سنگ نبشته های عربی و طرحهای آرابسک با دیوارهایی که سفالها و کاشیهای براق پوشیده شده است.
معماری تیموری
معماری تیموری اوج هنر اسلامی در آسیای میانه است.

مسجد گوهرشاد

عمارتهای باشکوهی که توسط تیمور و جانشینان وی در سمرقند، هرات بنا شده است به تأثیر هنر ایلخانی در هندوستان کمک کرد و باعث فعالیت مکتب معماری مغول شد. معماری تیموری با آرامگاه احمد یاساوی در قزاقستان کنونی آغاز شد و در آرامگاه تیمور ( گورامیر) در سمرقند به اوج خود رسید. قرینه سازی محوی ویژگی تمام ساختارهای معماری تیموری است که در آن میان می توان به مجموعه شاه زند که دربرگیرنده آرامگاهها و مساجد در سمرقند است و مسجد گوهرشاد در مشهد اشاره کرد. گنبدهایی دوتایی با اشکال مختلف که با سفالها و کاشیهای رنگین تزئین شده اند.
معماری عثمانی

مسجد ایاصوفیا

معماری امپراطوری عثمانی به واسطه سبک سیاق همانند مسجد سلیمان نقطه تمایزی در میان دیگر معماریها به شمار می رود. مسجد سلطان احمد که در قرن هفدهم ساخته شد نشان دهنده تطبیق و توسعه اشکال کلیسای جامع هیگا صوفیا (مسجد ایاصوفیا) است که هزار سال پیش از آن ساخته شده بود.
معماری مغول
گزارش گروه دین و اندیشه "مهر" می افزاید: معماری مغول از دیگر سبکهای متمایز سبک امپراطوری مغول هندوستان در قرن شانزدهم است. امپراطور اکبر با ترکیب عناصر اسلامی و هندو شهر سلطنتی فاتح پور سیکری را اواخر دهه 1500 میلادی در 26 مایلی غرب اِگرا ساخت.

تاج محل

نامی ترین بنای معماری سبک مغول تاج محل، قطره اشکی بر چهر ابدیت، است که در سال 1648 توسط شاه جهان به یاد همسرمجبوبش ممتاز محل که در زمان تولد چهاردهین فرزند آنها درگذشت ساخته شده است. استفاده فراوان از سنگ های قیمتی و کمیت وسیع استفاده از مرمر سفید تقریبا این امپراطور را ورشکست کرد.
معماری ایرانی
یکی از اولین تمدنهایی که اسلام پس از ظهور خود با آن تماس حاصل کرد ایران باستان بود.

پایتخت ایران در قرن هفتم در سواحل شرقی دجله و فرات قرار داشت که به دلیل مجاورت با معماران اسلامی سنتها و شیوه های تأثیرپذیری معماری ایرانی از معماری اسلامی فراهم شد.
در حقیقت معماری اسلامی نیز وامدار معماری ایرانی است. برای مثال بغداد بر اساس نمونه های فیروزآبان در ایران ساخته شده است. مسجد جامع سامره از دیگر نمونه هایی است که عمارت مارپیچ آن براساس معماری ایرانی ساخته شده است که به برج شهر فیروزآباد شباهت دارد.

زيگورات چغازنبيل؛ تبلور معماري مقدس

زيگورات چغازنبيل؛ تبلور معماري مقدس

بناهاي مقدس بر مبناي فلسفه‌اي كه از اعتقاد آدميان برمي‌خيزد، ساخته مي‌شوند. زيگورات چغازنبيل از همين دست بناهاي مقدس است كه عناصر تفكر آميخته با تقدس در آن ديده مي‌شوند.

زيگورات چغازنبيل بنايي است چندطبقه و به صورت مربع كه طبقه اول آن از طبقات بالايي بزرگتر و وسيعتر است. اطراف اين بناي مربع شكل، حصارهاي دايره‌‌اي وجود دارند كه تداعي كننده تركيب مربع و دايره در وجود اين بناي مقدسند. از اين لحاظ، زيگورات چغازنبيل شبيه به خانه كعبه است. خانه كعبه بنايي سياه و مربع (مكعب) شكل است كه مسلمانان با لباس سفيد احرام به دور آن دايره‌وار مي‌چرخند.

بناي زيگورات‌ها، اهرام، استوپاها، پاگوداها و بناهاي «ماندالا» شكل كه همگي از بناهاي مقدس به شمار مي‌روند، از يك فلسفه همانند پيروي مي‌كنند. در همه اين‌ بناها، ساختمان‌هايي بلند از زمين به سوي آسمان و از فرش به سوي عرش مي‌روند كه به نوعي تداعي‌گر كوه هستند و همه آن‌ها فضاي مقدسي هستند كه تصور مي‌شده در مركز عالم قرار گرفته‌اند.

بنا به اعتقادات اسلامي، در «مجمع التواريخ و القصص» و مأخذهاي ديگر آمده است كه سنگ‌هاي خانه كعبه را فرشتگان از پنج كوه مقدس و حجرالاسود را از بهشت آورده‌اند. از آن پنج كوه نام طور سينا، طور زيتا (زيتون)، كوه جودي و كوه حرا مشخصا آمده است. اين كوه‌ها از آن جهت مقدس‌ شمرده شده‌اند كه نظركرده خداوند بودند و پاي پيغمبران به آنها رسيده بود: موسي و طور سينا، نوح و كوه جودي، عيسي و كوه زيتا، محمد و كوه حرا. در قاره آسيا و در نزديكي اولان‌باتور، پايتخت مغولستان كوهي هست كه مغول‌ها آن را «بوگدوال» نام گذارده‌اند: به معناي «كوه خدا».

در واقع زيگورات‌ها، اهرام، مقابر و بناهاي برجي شكل، گنبدها و معابد چندين طبقه بلند، پاگوداها و استوپاها، در همه جا نمادي از كوه و آسمان بودند. اين موضوع در سرزمين‌هايي كه به طور طبيعي فاقد كوه بودند، بيشتر مشهود است، همانند: بين‌النهرين، مصرسفلي، جنگل‌هاي مكزيك و پرو.

بناي زيگورات چغازنبيل، مربعي شكل است كه حصارهاي دايره‌اي به دور آن ديده مي‌شوند. عدد چهار به عنوان عددي مقدس در معماري: چهار نشان‌دهنده چهار جهت اصلي، چهار فصل سال، اضلاع مربع، بازوان صليب، چهار عنصر، چهار ستون عالم، چهار منزل قمر، چهار مزاج، چهار بهشت و... است.

چهار در عهد قديم، عددي نمادين است. مثل چهار رودخانه بهشت كه صليبي شكل هستند، چهار بخش زمين و غيره. از دورترين اعصار، حتي اعصار نزديك به پيش از تاريخ، از چهار براي نشان دادن آنچه مستحكم، ملموس و محسوس است، استفاده مي‌شد. چهار به گونه‌اي، رقمي الهي است. در بسياري از موارد، ‌هاله دور سر حضرت عيسي، چهار پرتو دارد يا به چهار بخش شده است. وجود عدد چهار در معماري مذهبي بسيار مشاهده مي‌شود. طرح‌هايي كه از بهشت كشيده شده، مربع (مستطيل) شكل و داراي چهار درب هستند. مساجد ايراني ـ اسلامي گاه چهار ايواني (در چهار ضلع) هستند. زيگورات معبد چغازنبيل هم داراي چهار درب ورودي است.

زيگورات: تشبيه معابد به كوه‌هاي كيهاني در فرهنگ بابليان جايگاه خاصي دارد و اين ويژگي را در قالب فرم زيگورات‌هاي آنان مي‌توان ديد كه صعود از آن را رسيدن به قله عالم مي‌دانستند. کلمه زيگورات يا زيقورات از فعل آکدي «زقارو» (Zegharoo) به معناي بلند و برافراشته ساختن، گرفته شده است. زيگورات بنايي چند طبقه است که مساحت هر طبقه از طبقه پاييني کوچکتر است؛ بنابراين، نماي هر طرف آن به شکل يک پلکان است. اين زيگورات‌ها محل نگهداري مجسمه خدايان و انجام مراسم مذهبي بوده‌اند.

زيگورات چغازنبيل: اكنون با توضيحاتي كه داده شد و مطالبي كه در زير ارايه مي‌شود، درخواهيم يافت كه معماري و بناي زيگورات چغازنبيل بر پايه تفكري مقدس شكل گرفته است. مهمترين معبد شهر باستاني دوراونتاش، زيگوراتي است که در مرکز شهر قرار دارد. اين زيگورات وقف خدايان «اينشوشيناک» و «ناپيراشا» (گال) شده است. «گيرشمن» بر پايه تجربيات خود و شواهد موجود معتقد بود که اين زيگورات در زمان آباداني پنج طبقه داشته و ارتفاع آن حدود 52 متر بوده که تنها 5/2 طبقه از آن با ارتفاع 23 تا 24 متر پابرجاست.

برخلاف زيگورات‌هاي بين‌النهرين که هر طبقه را روي طبقه قبلي مي‌ساختند، در اين زيگورات ساخت هر طبقه از سطح زمين آغاز شده است. طبقه اول اين زيگورات مربعي شکل و طول هر ضلع آن برابر با 2/102 متر يعني تقريباً برابر طول يک زمين فوتبال است. جهات گوشه‌‌هاي زيگورات منطبق با چهار جهت اصلي يعني شمال، جنوب، شرق و غرب است.

معبد اعلي که در بالاترين طبقه زيگورات يعني طبقه پنجم بوده اكنون از بين رفته است، اما به نظر مي‌رسد مجسمه خدايان ناپيراشا و اينشوشيناک در اين معبد نگهداري مي‌شده. در هنگام خاکبرداري از زيگورات هفتاد آجر نبشته‌دار پيدا شد که روي آنها به زبان ايلامي و اکدي مطالبي بوده که نشان مي‌دهد اين معبد جايگاه خدايان ناپيراشا و اينشوشيناک بوده است. در وسط هر يک از چهار ضلع زيگورات پلکاني وجود دارد و هر يک از آنها با دروازه‌اي مسدود مي‌شده است. اين پله‌ها راه صعود به طبقات بالاتر بوده‌اند.

يکي از راه‌هاي محاسبه تعداد طبقات زيگورات در نظر گرفتن شيب همين پله‌ها است. بدين معني که اگر پله‌ها با همين شيب به سمت بالا ادامه پيدا کنند، در طبقه پنجم به نزديکي مرکز زيگورات، يا ورودي معبد اعلي مي‌رسد. در بدنه زيگورات چغازنبيل، پس از هر ده رديف آجر ساده يک رديف آجر نبشته‌دار به کار برده شده است. تا سال 1965 در شهر دورانتاش 5275 آجر نبشته و خشت نبشته به زبان‌هاي ايلامي و آکدي کشف شده است. 659 عدد از اين آجرها بر بدنه زيگورات باقي مانده‌اند. اين نوشته‌ها از وجود ادبياتي بسيار قوي در 3250 سال پيش در سرزمين ايلام حکايت مي‌کند.

زيگورات چغازنبيل درون حصارهاي دايره‌اي شكل قرار گرفته است. حصار، ديوار و حلقه سنگ‌چين كه مكان‌هاي مقدس را در بر مي‌گيرند، جزو كهن‌ترين ساختارهاي معماري حرم‌ها به شمار مي‌روند.