برج رقصنده (تیغه آفتاب)ضحی حدید، معمار مشهور عراقی و از برجسته ترین معماران جهان، با طرح های منحصر به فردش، تحسین بسیاری از انسان ها را برانگیخته است. او به خوبی طرح خود را از تخیل به واقعیت تبدیل می کند.
یکی از جدیدترین طرح های حدید، برج تیغه آفتاب است که با نمایی رقصان و به صورت شبکه فضایی طراحی شده است. این برج آفتابی کاربری های متفاوتی از جمله : مسکونی ، تجاری ، اداری و هتل را شامل می شود .
طراحی این برج با برنامه ریزی خاصی انجام شده است . به گونه ای که کاربری های متفاوت آن از نظر رفتاری با یکدیگر تداخل نداشته باشند و ایجاد اغتشاش نکنند . حدید برای رفع این مشکل برنامه ریزی منسجم و استراتژی متفاوتی در نظر گرفته است . بخش مرکزی برج جایی ست که محل اتصال کاربری های متفاوت ساختمان است . این برج آفتابی در مجموع 66 طبقه و ارتفاع آن 280 متر است . لابی مرکزی برج ، نقطه کانونی این ساختمان می باشد و به 4 لابی دیگر ختم می شود که هر کدام مختص یکی از کاربری های مختلف برج از جمله مسکونی ، اداری ، هتل و بخش های عمومی می باشند.
عملکرد:

طرح ریزی آن طبقه طبقه است ؛ طوری که یک کاربری بر روی کاربری دیگر قرار گرفته است . در قسمت میانی برج چند شاخه می شود و در بالا دوباره این شاخه ها به هم می رسند .بدنه برج مانند یک شبکه فضایی طراحی شده که حالتی رقصنده دارد و براساس بررسی وضعیت جغرافیایی ، تشخیص موقعیت ، بار ساختمانی و برنامه ریزی است .

استحکام:

پوشش این شبکه در واقع ترکیبی ست میان سازه و نمای ساختمان . پارامترهای برنامه ریزی و طراحی ، شبکه ای از شغل ها ، سیستمی مدولار برای اتاق های هتل و آپارتمان های مسکونی را در بر می گیرد . این شبکه ، تشکیل دهنده توپولوژی ساختمان وسازه آن ، سیستم لوله در لوله ، سیستم پارتیشنی (فضاهایی با کاربری قابل تعویض) و چشم اندازی انعطاف پذیر و مناسب شرایط مردم است و توانایی همگون سازی تغییرات در زمان های کوتاه و بلند را دارد .
زیبایی:پوشش این شبکه به گونه ایست که بازی ای از نور و سایه را به وجود می آورد این الگو عناصر سازه ای را به خوبی پشتیبانی می کند و نماهای بسیار جذاب و زیبا در سرتاسر برج بوجود آورده است . طراحی این ساختمان ، مجموعه ای از جریان هایی است که نقشه برج و سازماندهی مسیرهای متفاوت جهت برنامه های گوناگون را در بر می گیرد . در طول این مسیرها ، لابی ها و تقسیم بندی قابلیت های مختلف برج در طبقات و مراکز ارتباطی شبیه تقاطعی است که مسیرها را برای استفاده کنندگان انعطاف پذیر می کند . حدید طراحی و برنامه ریزی فضایی برج را با توانمندی بالای خود به خوبی انجام داده است ؛ جهت یابی مناسب و صحیح لابی ها ، آتریا و فضاهای مشترک ، روابط بصری ویژه و دسترسی های نظام بندی شده در همه بخش ها ، محیطی کاملاً قابل فهم و نفوذ پذیر را برای استفاده کنندگان فراهم آورده است .

سامانه:
سامانه به بنایی گفته میشود که علاوه بر سه علمل بالا به انسان هم توجه داشته باشد.این در حالی است که حدید در ابتدای کار خود به این عامل توجه کرده.ولی همانطور که در تصاویر میبینیم حدید بیشتر از همه به عامل زیبایی در طراحی خود توجه کرده چرا که وی در نظر دارد کارهایی تندیس گونه بنا کند.بنا براین این بنا یک سامانه نمیتواند باشد.

فضا:حدید در طراحی برج به خوبی توانسته است فضاهای عمومی را از فضاهای خصوصی جدا کند.در این بنا حدید ارتباط فضای داخل با بیرون را از طریق شیشه های سر تا سری بر قرار کرده است.
فرم:
برج رقصان با سختاری بی قاعده دارای فرمی با قاعده و هندسی است.از خطوط منحنی در این بنا بسیار استفاده شده که این بی قاعدگی باعث بر هم ریختن فرم اصلی نشده. با نور پردازی فوق العاده در این برج و خطوط منحنی روی سطح زمین دعوت کنندگی را ایجاد کرده ولی در نما به خاطر داشتن فرم مستطیل پرت اطلاعاتی زیادی را شاهد هستیم.